Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013

Αέναη αναζήτηση.

Ο ξένος αναζητά τον εαυτό του 
σε πολύτιμες στιγμές που συλλέγει μία προς μία,
σε όνειρα που βλέπει να γλιστράνε από τα χέρια του,
σε μικρές νίκες απέναντι στη λογική των "φίλων",
σε αλλοτριωτικές σχέσεις και ηλίθιες συζητήσεις,
σε πανομοιότυπες αγκαλιές,
σε απρόσμενες συναντήσεις και τρελές καταδιώξεις στις τέσσερις το ξημέρωμα,
σε καύτρες τσιγάρων και σε κλεμμένα άδεια πακέτα,
σε μάτια που ήταν και θα παραμείνουν άγνωστα και για πάντα χαμένα,
σε κληροδοτημένες από την ιστορία, αντίθετες στο ένστικτό του, ενοχές,
σε νεκρούς, ζωντανότερους από πολλούς ζωντανούς.

Ο ξένος αναζητά τον εαυτό του.
Θα τον βρει;

1 σχόλιο:

  1. Όταν ήρθε ο ξένος

    Όταν στην αρχή η Μαρία Γεωργιάδου συνάντησε εκείνο το αγόρι που το ονόμασε «Άδωνι», ερωτεύθηκαν, επειδή προέρχονταν από διαφορετικά παρελθόντα, από διαφορετικούς δρόμους, από διαφορετικές τέχνες.
    Η Μαρία ήταν μία πολύ θηλυκή κοπέλα που ζούσε στα όρια της ανυπέρβλητης ομορφιάς της. Τα χείλη της εκπροσωπούσαν τη θηλυκότητα των αιώνων. Τα μάτια της ήταν φεγγαρένιες αχτίδες στο σκηνικό του ουρανού. Τα μαλλιά της ήταν ερωτικές πυρκαγιές που ερωτοτροπούσαν με το μέλλον. Η γραφή της μάγευε τα αγόρια και τα οδηγούσε στο να την ερωτεύονται με πάθος.
    Η Μαρία ζούσε γράφοντας τη ζωή της, τον πόνο, τον έρωτα, το πάθος. Μέσα από την τέχνη της αυτή, μέσα από τη γραφή της, αισθάνονταν μοναδική. Μέσα από την τέχνη της ερωτεύονταν.
    Έτσι κι έγινε. Ερωτεύθηκε το αγόρι εκείνο από την αρχή της γνωριμίας τους. Γιατί από το πρώτο κιόλας βράδυ, επιστρέφοντας στο δωμάτιό της μπόρεσε να γράψει μπροστά στον καθρέπτη όπως ποτέ πριν. Η ανάμνηση της μορφής του αγοριού την ενέπνεε όσο τίποτα μέχρι τη στιγμή που αντίκρισε το βλέμμα του.
    Το αγόρι ασχολούνταν με τη ζωγραφική, μια τέχνη συγγενική με τη δική της μα κι εξίσου δύσκολη. Ήταν όμορφο και μιλούσε υπέροχα. Κι εκείνο είχε ζωγραφίσει τη Μαρία από το πρώτο βράδυ της τυχαίας γνωριμίας τους και είχε φιλήσει με πάθος τα χείλη του δημιουργήματός του.
    Γιατί οι τέχνες κι ο αγνός έρωτας είναι οι μόνες, οι πραγματικά μοναδικές απαντήσεις των ανθρώπων απέναντι στη λήθη και στην πεζότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή